EN GÜZEL ŞİİRLER :)

---

w w tarih 13.01.2013, 02:08 (UTC)

Ala Gözlü Nazlı Dilber Ala gözlü nazlı dilber Seni kandan sakınırım Kandan değil hey efendim Seni candan sakınırım O yana bu yana bakma Beni ateşlere yakma Elini koynuna sokma Seni senden sakınırım Gevheri der ben bir merdim Yüreğimden çıkmaz derdim Sen bir kuzu ben bir kurdum Seni benden sakınırım

---

w ş tarih 13.01.2013, 02:07 (UTC)

Bir'den Bir'e - Bitmeyecek Sensizliğe alışmak ne kadar da zor Korkarım hiç alışamayacağım ben buna Salkım söğüt saçlarına düşse de aklar, Yapraklar sararıp dökülse gelse de sonbahar Yüzünde yılların çizdiği kırışıklar Zamanın son vagonunda da olsan Alışamayacağım sensizliğe korkarım Ve bitmeyecek bendeki sevdan

---

anonim anonim tarih 13.01.2013, 01:48 (UTC)

Kabul Et Bin türlü zillet içinde ayağına geldim Beni kabul et sultanım bitsin bu kederim! Senin aşkının ateşini söndürmek için Daldım bütün ummanlara buna ettim yemin Ama ne çare sönmez bu yangın içimde Daha da alevlenir yakar ciğerimi de Anladım ki ben bu yangın bitmez bedenimde Bunun çaresi vuslat da olsun kaderimde Ayağına geldim gönlümün eşsiz sultanı Hak aşkına kabul et şu biçare muhtacı! İnsanı esir edermiş bu zevkli illet Nasıl kurtulayım ben sen etmezsen merhamet Ben konuşmuyorum konuşturuyorsun sen Hissetmiyorum ben sensin bana hissettiren Yürüye yürüye yoruldum sana gönlümde Geride yok hiçbir mana her şey ileride Manalıdan da manalı manalar sultanım Kabul et şu manasızı manalansın hayatım! Deli desin herkes farketmez umrumda değil Bu aşkınlan deliyim farketmez olmam rezil Her dem aşkın ile faniyim eskimez dilim Olsun gönlüm şen seninle birlikte her daim Bırakma beni al şu gönlüne canlar canım Ben sensiz yaşayamam ben sendeyim sultanım!

---

0 0 tarih 13.01.2013, 01:04 (UTC)

Liseli Kız Benim de bir zamanlar sevdiğim vardı Beyaz dantel yakalı liseli bir kız. Bağlarda, bahçelerde, yaylalarda yeşeren Al karanfiller gibiydi aşkımız... Gülünce içimde rengârenk güzel, Güller açılırdı iri. Hani bilirsiniz ya yıldızsız siyah Geceler gibiydi gözleri. Bir mermer çeşmeden akan su gibi, Geçip gidiyordu günlerimiz. Biz bize yaşıyorduk kendi kaderimizi Bütün yaratıklardan habersiz. Ve yuvada bekleşen sabırsız, küçük Serçeler gibiydik ikimiz. Gözleri konuşurdu susunca, mahzun: 'Seni seviyorum' derdi. Sevdadan, gurbetten, hasretten yana Sıcak türküler söylerdi... Üstelik bir ceylan gibi sebepsiz Ürkek halleri vardı. Ayrılık deyince oturup sessiz Çocuklar gibi ağlardı. Bilmiyorum şimdi kaç yıl, kaç mevsim İçli mektuplar yazdık. Bazen yan yana yürür, beraber otururduk Ama konuşamazdık. Ben görmedim şimdi öyle diyorlar Büyümüş artık liseli kız, gelin olmuş... Unuttum her şeyi diyormuş Ve her gece rüyâsını nur topu kadar güzel Sarışın çocukları süslüyormuş. Görsem çocuklarını şimdi diyorum Bakamam yüzlerine çaresiz Bana bakar çocuklar sessiz. Çocukları gözlerinden tanırım Biliyorum, hiç birşey bilmezler ama Bakamam, utanırım ANONİM Ecel Beni Sende Bulsun İstanbul Taşın toprağın altınmış meğer, Hasretin ölümle inan eşdeğer, Kısmet olur da geri dönersem eğer Ecel beni sende bulsun İstanbul. Yaban elin güzelliği olsa da cennet, Senden başkasına gönül vermiyor kıymet, Şu gurbeti aşıp sana erersem şayet, Ecel beni sende bulsun İstanbul. Geceleri rüyamda, gündüz düşümde, Hasretin yakıyor kor ateşinde, Üsküdar, Salacak Bağlarbaşı'nda Ecel beni sende bulsun İstanbul. Sıra dağlar önümüze çekse de perde, Bu hasret bitecek mutlak bir yerde, İster sokaklarında ister evimde, Ecel beni sende bulsun İstanbul. Baharı kışı yazı güzüyle, Son bir defa görsem dünya gözüyle, Hasretimi anlattım ben bu yazıyla, Ecel beni sende bulsun İstanbul. Savaş der; Kader bizi ayrı kılsa da, Kavuşmadan sana miad dolsa da, Ecel beni gurbet elde bulsa da, Toprak beni sende sarsın İstanbul. Adı Var Sensizliğin yokluğunda ne acılar çektim ben... yüreğim öksüz kaldı gidişinde özlemin pus gibi kabus gibi çöktü gecelerime Sensizlikte neler çektim bilir misin kaç gece ismin dilim parçaladı düşünür müsün sen hiç düşündün mü beni... hiç sordun mu kendine beni bu kadar sevebilecek biri var mı diye hiç sordun mu bu bensiz ne yapar diye sen hiç seni görmek için uyudun mu ben uyudum günlerce bir saniye seni görmek için görüp de sarılmak için sana seni sevdiğimi haykırmak için hiç değilse rüyalarımda sevsen beni ama hep hırçın saçlarını savurup kaçtın arkandan ağlardım... günlerce, saatlerce sonra uyanırdım, ağlayarak gözümdeki yaşı kurutana çölleri ıslatana kadar taşları yumuşatana kadar taşları... sen hiç gecenin alaca karanlığında kapı önlerinde bekledin mi ben bekledim... beni pencerede bekleme ihtimalini bekledim niye bekledim sabahı görene gece çıkana kadar bekledim bir kere sana demedim...

---

0 0 tarih 13.01.2013, 01:04 (UTC)

Liseli Kız Benim de bir zamanlar sevdiğim vardı Beyaz dantel yakalı liseli bir kız. Bağlarda, bahçelerde, yaylalarda yeşeren Al karanfiller gibiydi aşkımız... Gülünce içimde rengârenk güzel, Güller açılırdı iri. Hani bilirsiniz ya yıldızsız siyah Geceler gibiydi gözleri. Bir mermer çeşmeden akan su gibi, Geçip gidiyordu günlerimiz. Biz bize yaşıyorduk kendi kaderimizi Bütün yaratıklardan habersiz. Ve yuvada bekleşen sabırsız, küçük Serçeler gibiydik ikimiz. Gözleri konuşurdu susunca, mahzun: 'Seni seviyorum' derdi. Sevdadan, gurbetten, hasretten yana Sıcak türküler söylerdi... Üstelik bir ceylan gibi sebepsiz Ürkek halleri vardı. Ayrılık deyince oturup sessiz Çocuklar gibi ağlardı. Bilmiyorum şimdi kaç yıl, kaç mevsim İçli mektuplar yazdık. Bazen yan yana yürür, beraber otururduk Ama konuşamazdık. Ben görmedim şimdi öyle diyorlar Büyümüş artık liseli kız, gelin olmuş... Unuttum her şeyi diyormuş Ve her gece rüyâsını nur topu kadar güzel Sarışın çocukları süslüyormuş. Görsem çocuklarını şimdi diyorum Bakamam yüzlerine çaresiz Bana bakar çocuklar sessiz. Çocukları gözlerinden tanırım Biliyorum, hiç birşey bilmezler ama Bakamam, utanırım ANONİM Ecel Beni Sende Bulsun İstanbul Taşın toprağın altınmış meğer, Hasretin ölümle inan eşdeğer, Kısmet olur da geri dönersem eğer Ecel beni sende bulsun İstanbul. Yaban elin güzelliği olsa da cennet, Senden başkasına gönül vermiyor kıymet, Şu gurbeti aşıp sana erersem şayet, Ecel beni sende bulsun İstanbul. Geceleri rüyamda, gündüz düşümde, Hasretin yakıyor kor ateşinde, Üsküdar, Salacak Bağlarbaşı'nda Ecel beni sende bulsun İstanbul. Sıra dağlar önümüze çekse de perde, Bu hasret bitecek mutlak bir yerde, İster sokaklarında ister evimde, Ecel beni sende bulsun İstanbul. Baharı kışı yazı güzüyle, Son bir defa görsem dünya gözüyle, Hasretimi anlattım ben bu yazıyla, Ecel beni sende bulsun İstanbul. Savaş der; Kader bizi ayrı kılsa da, Kavuşmadan sana miad dolsa da, Ecel beni gurbet elde bulsa da, Toprak beni sende sarsın İstanbul. Adı Var Sensizliğin yokluğunda ne acılar çektim ben... yüreğim öksüz kaldı gidişinde özlemin pus gibi kabus gibi çöktü gecelerime Sensizlikte neler çektim bilir misin kaç gece ismin dilim parçaladı düşünür müsün sen hiç düşündün mü beni... hiç sordun mu kendine beni bu kadar sevebilecek biri var mı diye hiç sordun mu bu bensiz ne yapar diye sen hiç seni görmek için uyudun mu ben uyudum günlerce bir saniye seni görmek için görüp de sarılmak için sana seni sevdiğimi haykırmak için hiç değilse rüyalarımda sevsen beni ama hep hırçın saçlarını savurup kaçtın arkandan ağlardım... günlerce, saatlerce sonra uyanırdım, ağlayarak gözümdeki yaşı kurutana çölleri ıslatana kadar taşları yumuşatana kadar taşları... sen hiç gecenin alaca karanlığında kapı önlerinde bekledin mi ben bekledim... beni pencerede bekleme ihtimalini bekledim niye bekledim sabahı görene gece çıkana kadar bekledim bir kere sana demedim...

---

<-Geri

1

Devam->